დიდი ხნის განმავლობაში ითვლებოდა, რომ ინფარქტის შემდეგ ადამიანის გული დაკარგულ კუნთოვან ქსოვილს სამუდამოდ კარგავს, რადგან ზრდასრული კარდიომიოციტები — გულის კუნთის უჯრედები — პრაქტიკულად არ იყოფა და არ აღდგება. დაზიანებული უბნები ნაწიბუროვანი ქსოვილით იცვლება, რომელიც არ იკუმშება და არ ეხმარება სისხლის გადატუმბვას, რაც დროთა განმავლობაში გულის ეფექტურობას ამცირებს და შესაძლოა გულის უკმარისობამდე მიიყვანოს. ახალმა კვლევამ, რომელიც სიდნეის უნივერსიტეტის მეცნიერებმა და მათმა პარტნიორებმა ჩაატარეს, პირველად დამაჯერებლად აჩვენა, რომ ადამიანის გულს მაინც შეუძლია კუნთოვანი უჯრედების რეგენერაცია ინფარქტის შემდეგ — თუმცა ძალიან შეზღუდული მასშტაბით.
გუნდმა აორტოკორონარული შუნტირების ოპერაციაგავლილი პაციენტებისგან გულის ქსოვილის ცოცხალი ნიმუშები შეაგროვა. ასეთი ნიმუშების აღების უნიკალურმა მეთოდიკამ საშუალება მისცა მეცნიერებს, გულის დაზიანებული და დაუზიანებელი უბნები უჯრედულ დონეზე შეედარებინათ. ანალიზმა აჩვენა, რომ ინფარქტის ზონაში ნამდვილად გვხვდება უჯრედები, რომლებიც გადიან მიტოზს — დაყოფის პროცესს, რომლის დროსაც ახალი კარდიომიოციტები წარმოიქმნება. ეს ფენომენი მანამდე მხოლოდ ლაბორატორიულ ცხოველებში, კერძოდ თაგვებში იყო შემჩნეული, მაგრამ აქამდე არ არსებობდა დასტური იმისა, რომ ადამიანის გულს მსგავსი რამ შეეძლო.
კვლევის ავტორები ხაზგასმით აღნიშნავენ: ბუნებრივი რეგენერაცია საკმარისი არ არის გულის სრული აღდგენისთვის სერიოზული დაზიანების შემდეგ. ინფარქტის შემდეგ ნაწიბურები მაინც რჩება და გულის ფუნქციები უარესდება, რადგან წარმოქმნილი ახალი კუნთოვანი უჯრედების რაოდენობა ძალიან მცირეა. თუმცა, თავად ამ მექანიზმის არსებობა სამომავლო თერაპიული მიდგომების იმედს იძლევა: თუ მოხერხდება იმ პროცესების გაგება და გაძლიერება, რომლებიც უჯრედების აღდგენას უწყობს ხელს, ამან შესაძლოა გზა გაუხსნას რეგენერაციულ მკურნალობას, რომელსაც შეეძლება არა მხოლოდ ინფარქტის შედეგების შემსუბუქება, არამედ დაკარგული ფუნქციების ნაწილობრივი აღდგენაც.
კვლევის ხელმძღვანელი რობერტ ჰიუმი და მისი კოლეგები აღნიშნავენ, რომ შემდეგი ნაბიჯი იმ მოლეკულური მექანიზმების შესწავლაა, რომლებიც ამ მცირე აღდგენას მართავენ. ხერხემლიან ცხოველებში, როგორიცაა თევზები და ამფიბიები, გულის რეგენერაცია ბევრად უფრო ეფექტურად მიმდინარეობს და მეცნიერები დიდი ხანია ცდილობენ მსგავსი მექანიზმების გადმოტანას ძუძუმწოვრებზე. ახალი მონაცემები აჩვენებს, რომ ადამიანის გულს შეიძლება გააჩნდეს ფარული პოტენციალი, რომელიც გარკვეული სტიმულაციის პირობებში დაგვეხმარება ისეთი თერაპიების შექმნაში, რომლებიც მიმართული იქნება ახალი კარდიომიოციტების ზრდის გაძლიერებასა და ნაწიბუროვანი ქსოვილის წარმოქმნის შემცირებაზე.
ეს აღმოჩენა მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ თეორიულად, არამედ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების — მთელ მსოფლიოში სიკვდილიანობის წამყვანი მიზეზის — მკურნალობის მომავლის გასაგებადაც. ინფარქტმა შესაძლოა გულის კუნთოვანი უჯრედების მესამედამდე გაანადგუროს და მიუხედავად იმისა, რომ სამედიცინო ტექნოლოგიებმა მნიშვნელოვნად წაიწია წინ პაციენტების სიცოცხლის გადარჩენაში, გრძელვადიანი გართულებები სერიოზულ პრობლემად რჩება. ახალი ცოდნა იმის შესახებ, რომ გული ნაწილობრივ თავად რეგენერირდება, იძლევა საფუძველს ვიქონიოთ თერაპიის რევოლუციური სტრატეგიების იმედი, რომლებიც რამდენიმე წლის წინ თითქმის ფანტასტიკურად გვეჩვენებოდა.
